ดีใจจังเลย อีกสองสามวันก้อจะได้กลับบ้านแระ หลังจากที่จากมาตั้งสองปี คิดถึงที่สุด จะกลับไปเพิ่มกำลังใจจากพ่อแม่ ยาย เพื่อที่จะมาต่อสู้ฟาดฟันต่อ กับอุปสรรคที่จะเจอข้างหน้าอีกมากมาย หนทางเดินต่อไป จะเป็นยังไงบ้างก้อไม่รู้เนอะ จากที่เคยได้ยินได้ฟังมา เค้าก้อเล่ากันมาว่า มันยาก ลำบาก มันก้อคงจะจริงอยู่แระ แต่ถึงยังไงก้แล้วแต่ ก้ออยากลองดูแระก้อต้องทำให้ได้ด้วย

 พูดถึงที่ผ่านมาอ่ะหรอ เหนื่อย แต่คิดว่า มันคงยังไม่ได้ถึงเสี้ยวกับที่จะเจอข้างหน้า ที่ผ่านมา หลายๆอย่างก้อได้พิสูจน์แล้วว่า ความขยัน พากเพียรพยายาม ก้อช่วยให้เรา ฝ่าฟันกับปัญหานั้นมาได้ สู้ๆนะอ๋อม และก้อทำดีต่อไปด้วย จะได้ประสบผลสำเร็จไง ...

ว่าๆไปนี่เราก้อแก่แระเนอะ จะยี่สิบในอีกไม่กี่วันนี้แระ จะบรรลุนิติภาวะแล้วหรอ อิอิ น่าขำว่ะ ยังไม่ได้รู้เรื่องอ่ะไรเลย แก่แค่อายุ แต่สมองยังไม่เจริญตามไปด้วยเลย เหอะๆๆ...

 

เด๋ววันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนนะ เด๋วเจอกันใหม่ที่ไทย ยังไงจะแวะมาเล่าให้ฟังนะจ๊ะ